ویـولـون زن ِ روی بـام

" دیوید گالووی: برای قهرمان پوچی شدن، سه مرحله را باید پیمود. مرحله نخست تشخیص جدایی نیت و واقعیت است. مرحله دوم،مرحله ای است که در آن قهرمان پوچی با دفاع از وضعیت پوچ خود، متزلزل میشود. و مرحله آخر هنگامی است که "قهرمان پوچی ممکن است از تجربه خود در دنیای پوچی، نظام ارزشمندی برای خود پیداکند."
انسان پوچ گرا از نظر آلبر کامو کسی است که بدون انکار آفریدگار، کاری هم بخاطر او انجام نمیدهد. البته نه اینکه با دلتنگی ِ دوری از اصل بیگانه باشد، بلکه او شهامت و قوه تعقل خویش را بر آن ترجیح میدهد. شهامت به او می آموزد که بدون ترس از این و آن زندگی کند و به آنچه دارد قانع باشد و تعقل، اورا به حدود خویش آگاه میسازد. "